Anàlisi dels paràmetres del moviment i la configuració. Un estudi dels afixos derivatius simultanis en llengua de signes catalana (LSC)
Article Sidebar
Main Article Content
Partint d’estudis previs amb perspectiva lexicalista (Meir 2004; Aronoff et al. 2005), en aquest article descrivim la derivació simultània en llengua de signes catalana (LSC). Per fer-ho, ens centrem en els paràmetres de la configuració i el moviment quan funcionen com afixos derivatius simultanis en els nivells fonològic i morfològic. L’estudi es basa en el nostre corpus de l’LSC, constituït manualment sense automatització, amb un total de 456 signes, i segueix el model morfològic integrat de Villaécija (2023). Com succeeix en altres llengües de signes i orals, l’LSC compta amb morfemes travats derivatius i estructures que diferencien els afixos derivatius i flexius. La modalitat permet l’articulació de múltiples morfemes simultàniament, amb la qual cosa s’observa que els nivells fonològic i morfològic de l’LSC estan estretament interrelacionats. Aquest article presenta anàlisis clau sobre el comportament morfològic de l’LSC i estableix paral·lelismes amb la morfologia de l’LSC amb altres llengües de signes i orals.
Article Details

Aquesta obra està sota una llicència internacional Creative Commons Reconeixement-NoComercial 4.0.
(c) Aida Villaécija, Gemma Barberà, Elisenda Bernal, 2025
Arik, Engin. 2012. Space, time, and iconicity in Turkish sign language (TID). Trames Journal of the Humanities and Social Sciences 16(4): 345-358. https://doi.org/10.3176/tr.2012.4.03
Aronoff, Mark, Meir, Irit & Sandler, Wendy. 2005. The paradox of sign language morphology. Language (Baltim) 81(2): 301-344. https://doi.org/10.1353/lan.2005.0043
Barberà, Gemma. 2015. The Meaning of Space in Sign Language: Reference, Specificity and Structure in Catalan Sign Language Discourse. Boston/Berlin: De Gruyter Mouton.
Brentari, Diane. 1998. A Prosodic model of sign language phonology. Cambridge, Massachusetts: MIT Press.
Corbin, Danielle. 1991a. Introduction. La formation des mots: structures et interprétations. Lille: Presses universitaires de Lille.
Corbin, Danielle. 1991b. Morphologie dérivationnelle et structuration du lexique. Lille: Presses universitaires du Septentrion.
ELAN (Version 6.2) [Computer software]. 2024. Nijmegen: Max Planck Institute for Psycholinguistics, The Language Archive. https://archive.mpi.nl/tla/elan
Engberg-Pedersen, Elisabeth. 1993. Space in Danish Sign Language: The semantics and morphosyntax of the use of space in a visual language. Hamburg: Signum.
Fenlon, Jordan, Cornier, Kearsy & Brentari, Diane. 2017. The phonology of sign languages. In Hannahs, S. J. & Bosch, A. (ed.). Routledge Handbook of Phonological Theory. London/New York: Routledge.
Frigola, Santiago. 2021. Biblioteca de l’LSC. https://www.santifrigola.cat/lsc/temaris/
Illescat. 2004. DILSCAT. Diccionari bàsic de la llengua de signes catalana 1.500 vídeos. Barcelona: Illescat.
Institut d’Estudis Catalans. 2024. Corpus de referència de l’LSC. https://blogs.iec.cat/lsc/
Janzen, Terry. 2012. Lexicalization and grammaticalization. In Pfau, R., Steinbach, M. & Woll, B. (ed.). Sign Language: An International Handbook, 816-840. Berlin: De Gruyter Mouton.
Klima, Edward & Bellugi, Ursula. 1979. The signs of language. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press.
Meir, Irit. 2003. Grammaticalization and modality: the emergence of a case-marked pronoun in Israeli Sign Language. Language 39: 109-140. https://doi.org/10.1017/S0022226702001664
Meir, Irit. 2004. Question and Negation in Israeli Sign Language. Sign Language & Linguistics 7(2): 97-124. https://doi.org/10.1075/sll.7.2.03mei
Meir, Irit. 2012. Word classes and word formation. In Pfau, Roland, Steinbach, Markus & Woll, Bencie (eds.). Sign Language: An International Handbook, 77-111. Berlin: De Gruyter Mouton.
Mosel, Ulrike & Hovdhaugen, Even. 1992. Samoan Reference Grammar. Oslo: The Institute for Comparative Research in Human Culture.
Padden, Carol A. & Perlmutter, David. M. 1987. American Sign Language and the Architecture of Phonological Theory. Natural Language & Linguistic Theory 5(3): 335-375.
Pfau, Roland & Steinbach, Markus. 2005. Plural formation in German Sign Language: Constraints and strategies. In Leuninger, Helen & Happ, Daniella (eds.). Gebärdensprachen: Struktur, Erwerb, Verwendung, 111-144. Hamburg: Buske.
Quer, Josep. 2010. La llengua de signes catalana, una llengua pròpia més de Catalunya. Catalan Review 24: 45-57. https://doi.org/10.3828/CATR.24.1.45
Quer, Josep, Rondoni, Eva M., Barberà, Gemma, Frigola, Santiago, Aliaga, Delfina, Boronat, Josep, Gil, Joan M., Iglesias, Pilar & Martínez, Marina. 2005. Portal de la gramàtica de la LSC. https://blogs.iec.cat/lsc/gramatica/
Ribera Llonc, Eulàlia. 2015. La categoria verb en la llengua de signes catalana (LSC). PhD Dissertation. Universitat Autònoma de Barcelona.
Ribera-Llonc, Eulàlia, Espinal, Maria Teresa & Quer, Josep. 2019. The noun-verb distinction in Catalan Sign Language. Sign Language & Linguistics 22(1): 1-43. https://doi.org/10.1075/sll.00027.rib
Sandler, Wendy & Lillo Martin, Diane. 2006. Sign Language and Linguistic Universals. Cambridge: Cambridge University Press.
Schreurs, Linda. 2006. The distinction between formally and semantically related noun-verb pairs in Sign Language of the Netherlands/NGT. MA Thesis. Universiteit van Amsterdam.
Stokoe, William. 1960. Sign language structure: an outline of the visual communication systems of the American deaf. Studies in Linguistics: Occasional Papers 8.
Villaécija, Aida. 2022. Las familias léxicas y los morfofonemas en lengua de signos catalana (LSC): Una aproximación prosódica. Revista de Estudios de Lenguas de Signos REVLES 4: 1-28.
Villaécija, Aida. 2023. La derivació en llengua de signes catalana (LSC): per una morfologia de l’LSC. PhD Thesis. Universitat Pompeu Fabra.
Villaécija, Aida. 2024. Derivation in Catalan Sign Language (LSC). Towards a morphology of LSC. Sign Language & Linguistics 27(1): 125-136. https://doi.org/10.1075/sll.00083.vil